:)

Beni düzenli olarak takip eden, gerçekten istediği için yazılarımı okuyan, kısaca yokluğumu fark eden 1 kişi bile var mıydı bilmiyorum, pek umrumda da değil açıkçası.

Bilmiyorsanız evet, uzun zaman önce burada yazmayı bıraktım. Umursamıyorsunuz muhtemelen, gayet de doğal. Neden umursayasınız ki ?

Uzun zaman sonra bilgisayarımın bir kısmından tesadüfi bir şekilde Steemit'i hatırladım. Hafif bir gülümseme oluştu yüzümde; ne kadar acınası bir topluluğu olduğunu hatırladım.

Tabii ki senden bahsetmiyorum, şu diğer yazarlardan bahsediyorum :d

Gerçek hayatın birebir kopyası bu site.

Nasıl mı ?

Emeğe saygı gösterilmedi. "Çok iyi yazılar yazdım, ama benim yazılarıma upvote gelmedi ühühü!" tarzında söylemiyorum bunu. Gayet de emek vermeden yazdım çoğu yazımı. O zamanlarda çok başarılı yazıların adeta yok olduğunu gördüm. Acı bir durum. Daha acı olanı ise gerçekten değersiz, saçma sapan içeriklerin sırf ortamı olan kişiler tarafından yazıldığı için tepelere çıkarıldığını görmemdi. Trendlere bir bakın, gerçekten mantıklı ve "tarafsız" düşününce, orada olmayı hak eden kaç yazı var ?

En basitinden dil yanlışlarını bile düzeltmeye üşenen insanlar vardı. "yanlız" , "herşey" , özellikle -da ekinin ayrılmaması. Büyük ihtimalle kendileri de bilmiyordu yazım kurallarını, fakat burada ortamları vardı ve ön plana çıkıyorlardı.

Kendilerine saçma sapan isimler verip mafyalaşan insanlar vardı mesela :d Bir kısmı iyi iş yapıyordu gerçi fakat büyük kısmı "Ya bizimlesin ya da bize karşı!" tavrındaydı. İnanılmaz zararlı bu "aidiyet" hissi topluma.

Yorumlar, upvote etmek falan çok komikti. İnsanlar yazıyı faydalanmak için okumuyordu. "Kime yorum yazsam benim yazıma yorum yazar, kime upvote verirsem o da bana verir ?" tarzı düşünceler hakimdi. İnsanlar kendilerine bir şey katmak yerine, başkaları ile karşılıklı "prim kasmayı" hedefliyordu.

"Discordlaşma" vardı resmen :d

Neyse bana ne gerçi, alan razı veren razı.

Mutluluklar, selamlar.