Güne iyi başlayamadım galiba. Sabah 5:20 den 8:02 ye kadar uyku ile mücadele verince baya bi yoruldum sanırım. Neticede uyanabildim herhalde. Ama çok çok yorgunum. Bazen böyle oluyor. Fiziksel ve ruhsal olarak baya bi bitkin haldeyim. Bakıyorum ama görmüyorum, dinliyorum ama duymuyorum, duysamda anlamıyorum. Sadece görüntü misali varım. Halen uyumak istiyorum ama bu durumu uyku düzeltmez asla. Ruhsal yorgunluklarımın birikimi kimi zaman bu şekilde yansıyor ve hiçbir şeyin tadı olmuyor. Geçecek biliyorum.
13:21 ve geçmedi, aslında geçti ama bu arada başka bir şey dikkatimi çekti. Robotların dünyasına yabancı kalmayacağımı anlamış bulunuyorum. Evet hazırım ben robotlarla yaşamaya, dahası yaşıyorum sanırım. Artık insanlar oldukça kıvama gelmiş gibi. Ya arkadaş tamam çalış ama bu standart tempo nedir ya, arada bir öksür, ayağın bi tökezlesin bi ihtiyaç görmeye git ya, ya beni bi şaşırt ne olur. Evet robot gibi insanlarla çalışıyorum ama robotların dünyasına adım atmayı dört gözle bekliyorum. Sonuçta onlarda duygusuz stabil işler yapan ürünler olacak gibi ama zeka açısından en azından geliştirilebilir. Hiç olmadı güncelleme ister, bir üst versiyonu çıkar değiştirilebilir. İnsan dünyasında her şey böyle gelmiş böyle gider bir durum almış ne yazık ki. Hiçmi ruh haliniz değişmez arkadaş nasıl bir varlıksınız, @edebiyat bu konuda haklı bir yorum yapmıştı "ot gibi" bende ekliyeyim "robot gibi". Hazırım artık yeni dünyaya. Bugün eskilerden bir şiir paylaşayım istedim ama gün bizi nerelere getirdi ya. İyi ki steemit ailesi var da biraz insanların dünyasında yaşadığımı hissedebiliyorum. Herkese teşekkür ederim, kalın sağlıcakla...
e.avina