Geçtiğimiz yıl First Man’de kurgusal versiyonunu tattığımız Ay’a ABD tarafından yapılan insanlı ilk yolculuğun belgesel hâli Apollo 11, tamamen 1969 yılında kameraya alınmış ancak gün yüzü görmemiş görüntülerden oluşuyor. Matt Morton’ın Justin Hurwitz’in eline su dökemediği melodilerle donattığı yapımı hikâye anlatma üzerinden bir değerlendirmeye tabi tutmak zor. İyileştirme yapılmış arşivden çekimlerin doğru bir şekilde kurgulanması haricinde neyin alkışı tutuluyor emin değilim. Amerika’nın tarihi boyunca görsel sanatların her dalında yaptığı mastürbasyondan bir enstantane diyelim, geçelim. Biraz David Attenborough belgesellerini izlerken tattığımız hisler işte. Aman ne kadar yakışıklı, aman ne kadar ilginç, aman ne kadar pof. Gerçi Our Planet iklim krizine dikkat çekmek adına mühim bir işti, ama bunu konuşmanın ne yeri ne de zamanı. Neyse, “büyüklük” takıntısı olanlara önereyim yetsin.
GIANT LITTLE ONES
Eşcinselliği habis sanan, buradan hareketle psikolojik ve fiziksel savaşın her türlüsünü veren heteronormatif, dolaptan çıkamamış gaylerin sinemada resmedilmesinden açıkçası ben çok sıkıldım. Ancak endüstri ve kuir hayatın gerçek yüzü benim beğenilerime göre şekillenmiyor. O yüzden Giant Little Ones’ın ezber ettiğimiz, kendi kimliğinden korkan gay kişinin etrafa irinini akıtması öyküsüne çok kabadayılık yapamıyorum. Ölçülü bir şekilde madalyonun iki yüzünü de göstermeye gayret gösteriyor. Sinema dili kişiliksiz ama temiz. Bu anlayış safsatasını da daha gri bir karakter üzerinden yapıyor olması risksiz, bir taraftan da anlaşılır. O yüzden her şeyin “eh”ine, “ortalama”sına, “olduğu kadar”ına layık. Niye izlediğimi ben de çözemedim, özet bu aslında. Belki de daha sansürsüz yaşarken önüme gelen her gökkuşağı rengine tutunmama gerek yoktur, bilmiyorum.
PADDLETON
Şu ara televizyonda harika işler yapan Mark Duplass (The Morning Show) ve Ray Romano’yu (Get Shorty) buluşturmuş Netflix filmi Paddleton’ı da kimseler konuşmadığı için içerik konusunda her 10 projesinden 9’u hayal kırıklığı yaratan streaming servisinin elindeki kalburüstü projelerden biri olduğuna dikkat çekmem şart. Bromance kavramının bütün cinsel içeriğinden arındırılmış sürümü Paddleton, ölümün uzaktan göz kırptığı bir zaman aralığında iki yakın dostu konu alıyor.