(Ordu/Sahil)
Taşın atıldığı iç boşluğu aradım
öncesinde zaman yoktu hiçbir şeyin
senden sonra
bir uğultuyla başlamıştır dünya
su yüzüne çıkamayan
inan gördüysem bile hatırlamıyorum bu rüyayı
kendi kendime yineledim bu durumu
karanlık insanın bir tanıdığı
dışın korkak
için galipti senin
çünkü aşk;
sonsuz kere sızlamasıdır bir dişin
çeksen boşluğu hissedilir
bıraksan sızısı.
İsmail Can Karakuş