Na piechotę...

... czyli kilka luźnych uwag o podróżach z buta.

Jakby nie oceniać najlepszą formą transportu są ludzkie nogi. Pozwalasz się uwieść komfortowi współczesności - wybierasz siedzący tryb życia lub szybką podwózkę autem. I z czasem sam nie wiesz kiedy... W "piórka" obrastając Narodowy Fundusz dokarmiać zaczynasz.

Chodzenie, o ile nie zbłądzisz w okolice gdzie na wejściu dają w łeb, jest jedną z lepszych form wypoczynku ( znów; o ile procent powietrza w otaczającym nas smogu pozwala oddychać bez przeszkód) Pieszy sam sobie sterem i żaglem - rytm marszu i odległość dostosowuje do własnych możliwości.

Wbrew pozorom piechur nie jest maruderem; marsz skoncentrowany na celu pozwala na pokonanie sporych odległości.

W czasie WWII gdy kolej i drogi były kontrolowane przez okupanta kurierzy Polski Podziemnej potrafili w dwa tygodnie przejść z Krakowa do Włoch. Czyta się o takich historiach podróżnych jak o czymś co przekracza nasze możliwości. A wystarczy rozejrzeć się dookoła by znaleźć potwierdzenie - nasz wrodzony "środek transportu" wcale nie jest tak zawodny jak nam się wydaje.

Cywilizowany mieszczuch patrzy na mieszkańca wsi z lekką pogardą. Bo to i rozrywek na wsi mało i drogi nie takie i wszędzie na piechotę... Jeszcze z 10 - 20 lat temu wieśniacy dzień w dzień robili kilkanaście kilometrów. Mieszkańcy wsi nadal są dużo lepszymi piechurami od nas - miastowych. I na wsi takiej sytuacji jak zaobserwowana przeze mnie jakiś czas temu nie uświadczysz.

A było to tak: człowiek wyszedł ze swojego domu, wsiadł w auto podjechał parę metrów. Wysiadł przy pojemnikach, wyrzucił śmieci... Następnie wykręcił, zaparkował na poprzednim miejscu i wrócił do mieszkania. To nie żart - to cywilizacja.

Rytm życia współczesnego, presja czasu jakiej na co dzień podlegamy, sprawia że musimy z czegoś rezygnować. Tym czymś z czego rezygnujemy jest najczęściej spokojna, nieśpieszna marszruta. I szkoda, że tak. Bo rezygnujemy w ten sposób ze spokoju jaki przynosi nam obcowanie z naturą. Lub z miastem.

Choć przemierzanie miasta na piechotę to trochę inne wrażenia i emocje.